I

Teño unha terra, é.

Ou eso din

—a terra mai, ou nai, a terra mãe—,

mas eu non a atopéi.

Galiza, ¿onde estiveches

cando te chaméi?

¿Onde andabas

por ti cando berraba?

Hei eu morrer, é.

E sei, e sei…

A miña terra é

por riba a que me boten

no día aquel…

E mai-lo cachiño que andaron

os meus pés.